معرفی کتاب صوتی همه چیز به فنا رفته؛ کتابی دربارهی امید
مارک منسون در کتاب صوتی همه چیز به فنا رفته؛ کتابی دربارهی امید، اضطرابها، دغدغهها و نگرانیهایی که در لایه لایه زندگیهای انسانها نفوذ کردهاند و هیچ راه فراری از آنها وجود ندارد، را به تصویر میکشد.
کتاب صوتی همه چیز به فنا رفته، کتابی دربارهی امید (Everything is f*cked a book about hope)، با حس شوخطبعی لطیفی که دارد، سعی میکند به جای ارائه نتیجهگیری و جوابهای قطعی و متعصبانه، پرسشهای درست را برای شما، مطرح کند و نتیجهگیری را بر عهده شما بگذارد. اینکه آیا بدون امید، امکان زندگی وجود دارد؟ چگونه امیدی میتواند زندگی ما را در راه درست و بدون اشتباه قرار دهد و از ما انسان بهتری بسازد و اینکه کدام امید، مناسب و سازنده و کدام امید، مخرب و مضر است؟
این کتاب، کتابِ زندگی است و تفکرات اندیشمندان بزرگی چون نیچه، کانت و افلاطون را در معرض قضاوت شما قرار میدهد. تمام پیشفرضهای این کتاب، طبق مطالعات و مشاهدات علمی و تفکرات متفکران بزرگ تاریخ ساخته شده و مستندات مربوطه نیز در قالب پاورقی در اختیار شما قرار گرفته است. قطعاً یکی از دلایل اصلی موفقیت کتابهای مارک منسون (Mark Manson)، همین دقت نظر و توجه به شعور شما به عنوان مخاطب است که موجب شده کتاب اولش به مدت چند سال در صدر فهرست پرفروشترین کتابهای جهان قرار بگیرد.
مارک منسون در کتاب صوتی همه چیز به فنا رفته؛ کتابی دربارهی امید از چیزهایی صحبت میکند که در حال نابودی هستند و به بررسی اضطرابهای زیرپوستی و پنهانی که در زندگی مدرن رواج پیدا کرده، میپردازد و با شرح ماهرانهی این اضطراب نشان میدهد که تلاش جنونآمیز افراد برای دستیابی به شادی ماندگار و همیشگی، تنها موجب کاهش شادی در وجود آنها میشود!
مارک منسون در این کتاب میگوید بهتر است امید را رها کنید و رنجهای پنهانی در زندگی را بپذیرید و تعاریف ما از شادی، آزادی، ایمان و امید را زیر سؤال میبرد.
جملات برگزیده کتاب صوتی همه چیز به فنا رفته؛ کتابی دربارهی امید:
– مهم نیست زندگیتان تا چه اندازه خوب باشد یا بد. رنج همیشه هست و بالاخره مهارپذیر خواهد بود.
– به جای بمباران کردنِ ذهن عاطفی با واقعیتها و منطق، با این شروع کن که از او بپرسی چه احساسی دارد.
– شما میتوانید همینجا و همین حالا سرنوشت خود را تغییر دهید و این شامل همه چیزهای فوقالعاده میشود.
– درد، واحد پول ارزشهای ماست. بدون درد از دست دادن (یا امکان از دست دادن)، تخمین ارزش همه چیز، غیرممکن میشود.
– آزادی جعلی، ما را روی تردمیل قرار میدهد تا به سمت تعقیب بیشتر لذتها بدویم، در حالی که آزادی واقعی، تصمیمی هوشیارانه برای زندگی با کمترینهاست.
– از دیدِ نیچه عشق به سرنوشت یعنی تمام زندگی و تجربهها را بیقیدوشرط بپذیرید: تمام فرازونشیبها، معناها و پوچیها. یعنی عاشقِ رنجتان باشید و آنرا بپذیرید.
– نقطه مقابل خوشحالی، عصبانیت یا اندوه نیست. اگر عصبانی یا اندوهناک باشید، یعنی هنوز به چیزی اهمیت میدهید. یعنی هنوز چیزی برای شما مهم است. یعنی هنوز امید دارید.
– تحملِ رنج در فرهنگِ ما در حال کمشدن است و نهتنها این کمشدن برای ما شادیِ بیشتری در پی ندارد، بلکه شکنندگیِ عاطفیِ بیشتری هم ایجاد میکند. برای همین است که به نظر میرسد همهچیز به فنا رفته!
– تنها شکل واقعی آزادی و تنها شکل اخلاقی آزادی، از طریق محدودیت نفس، امکانپذیر است. این آزادی، مجوز انتخاب چیزهایی که در زندگی میخواهی نیست، به جای آن، انتخاب چیزهایی است که حاضری ترکشان کنی.
نکوداشتهای کتاب صوتی همه چیز به فنا رفته؛ کتابی دربارهی امید:
– کتاب همه چیز به فنا رفته، فراخوانی است برای مشارکت در ساخت دنیایی بهتر و تنها همین کتاب، برای رسیدن به این مقصود، کافی است. (رایان هالیدی، نویسنده دو کتاب پرفروش نیویورکتایمز)
– مارک منسون، در تحریک ذهن و نوعی درونبینی غیرمعمول و خاص خودش استاد است. سادهنویسی او در این کتاب وادارتان میکند ساعتها به طور ناخودآگاه، آن را ورق بزنید. (جیمز کلیر، نویسنده کتاب پرفروش خرده عادتها)
همه ما از شرارتهای دنیا در هراسیم و مارک به ما نشان میدهد که چهطور از وجه تاریک خود دوری کنیم. کتابی پر از بصیرت و شوخطبعی که همه ما باید در اولین فرصت، آن را بخوانیم. (شان پاریش، بنیانگذار Famam street)
در بخشی از کتاب صوتی همه چیز به فنا رفته، همه چیز دربارهی امید میشنویم:
در سال 1943، پیلکی فهمید که نقشهاش برای شورش و فرار از زندان، هرگز قرار نیست عملی شود: ارتش سری لهستان، تصمیم به آمدن نداشت. آمریکاییها و انگلیسیها نیز قصد آمدن نداشتند و بر طبق همه احتمالات، تنها کسی که قرار بود بیاید، شورویها بودند که خود از آلمانیها بدتر بودند. پیلکی به این نتیجه رسید که ماندن در اردوگاه، بسیار خطرناک است و زمان فرار فرارسیده است.
البته این کار برای او آسان بود. ابتدا خود را به بیماری زد و مجوز رفتن به بیمارستان اردوگاه را دریافت کرد. بعد در آنجا در مورد گروه کاری خود به پزشکان دروغ گفت و وانمود کرد که باید به عنوان کارگر شیفت شب به نانوایی که در لبه مرزی اردوگاه و نزدیک رودخانه بود، بازگردد. وقتی پزشکان او را مرخص کردند، سری به نانوایی زد که باید تا ساعت 2 صبح و تا پخت آخرین نان در آنجا به کار میپرداخت. از آن به بعد تنها کاری که باید میکرد این بود که سیم تلفن را قطع کند، مخفیانه و بیسر و صدا به بیرون در نگاه کند و بدون این که توجه نگهبانان اس اس را جلب کند، لباسهای غیر نظامی دزدیده شده را به تن کند و حدود یک مایل دورتر در حالی که به او شلیک میکنند، به رودخانه بپرد و با کمک ستارگان، راه خود را به سمت شهر پیدا کند.
امروزه روز، به نظر میرسد خیلی از دنیای ما به فنا رفته است. البته این به فنا رفتن، در اندازههای جنایات نازیها نیست، ولی هنوز میتوان گفت تا حد زیادی به فنا رفته است. داستانهایی نظیر سرگذشت پیلکی، الهامبخش است و به ما امید میدهد. این داستانها ما را وادار میکنند که از خود بپرسیم: “بسیار خوب، لعنتی، شرایط او خیلی وخیمتر بود ولی توانست موفق شود. اما خود من به تازگی چه کار کردهام؟” در عصر طوفانهای توییتری و فیلمهای پورن خشن، احتمالاً این همان سؤال درستی است که باید از خودمان بپرسیم. اگر کمی نقطه دید خود را بالاتر برده و چشمانداز وسیعتری پیدا کنیم، درمییابیم که وقتی قهرمانانی چون پیلکی دنیا را نجات میدادند، ما جز مگس پراندن و شکایت از پایین بودن درجه کولر گازی، کار مفید دیگری انجام نمیدادیم.
داستان پیلکی بدون شک، حماسیترین داستانی است که من در زندگی خود با آن مواجه شدهام؛ زیرا قهرمانی فقط به شجاعت یا اراده یا اجرای برنامههای زیرکانه محدود نمیشود. نه، قهرمان بودن، یعنی توانایی ایجاد امید در شرایطی که هیچ امیدی وجود ندارد. قهرمان بودن، همان روشن کردن کبریت در اطاق تاریک است، نشان دادن امکان بهرهمندی از دنیایی بهتر است (نه فقط دنیای بهتری که دلمان میخواست وجود داشته باشد، بلکه دنیای بهتری که نمیدانستیم وجود آن ممکن است). قهرمان بودن یعنی شرایطی را که همه چیز، ظاهراً به فنای کامل رفته است، دریابیم و به طریقی آن را بهبود بخشیم.
یک پاسخ
سلام