متن های زیبا برای دکلمه های اینستاگرام

فهرست مطالب

متن های زیبا برای دکلمه های اینستاگرام

متن های زیبا برای دکلمه های اینستاگرام

❤️❤️❤️

ما بلد نبودیم نگهت داریم

ولی خودتم نخواستی بمونیا

خیالی نیست

تنهایی مگه چشه؟

دریا رو نمیشه تنهایی رفت؟ میشه

بارون نمی باره تنهایی ؟ می باره

بهار نمیاد تنهایی؟میاد

پاییز چی ؟اونم میاد

سردتم بشه ، می تونی یه پتو بپیچی دور خودت

به دست یارم هیچ احتیاجی نیست

❤️❤️❤️

متن های زیبا برای دکلمه های اینستاگرام

حال دل من خوبه خوبه

نه مثل این فیک فنچ عطرای دوزاریا

که بپره یه ساعت بعد

من خوبم

خوب مثل بوی کتاب درسی اول سال

خوب مثل تموم شدن استرس بعد آخرین امتحان

توام خوب باش

دلبر

❤️❤️❤️

یادمان باشد وفاداری تاریخ انقضا دارد برای رابطه های یک طرفه ای که بیش از اندازه در آن وفاداری .

❤️❤️❤️

از نظر روانشناسی کسانیکه دوستشان داریم قلبمان را می شکنند وگرنه بقیه فقط ناراحتمان می کنند.

❤️❤️❤️

من روزی بر میگردم
برمیگردم به دنیای کودکی
دنیایی با دغدهای کوچک
دنیای بازی در کوچه های خاکی
دنیای قایم باشک و لی لی
دنیای کودکی هایم
چه قدر زیبا بود
وقتی که حتی با یک ابنبات کوچک هم شاد میشدیم…

❤️❤️❤️

دل یهو سرد و بی تفاوت نمیشه
دل یهو دلزده از آدمها نمیشه، خسته از تصنعی بودن
محبت و لبخند و بهونه گیریای بیخودی ای میشه که گاه
و بی گاه خورده توو آینه ی ذوق و شوقش
آدم که یه روز از خواب پا نمیشه بگه ازین به بعد میخوام
بی دل و دماغ باشم، باید ببینی شبای قبلش بالشتش
خیس اشک شده یا نه، دلش شکسته یا نه
آدم بدون خنده ی از ته دل، بدون محبت واقعی بدون
دلِ خوش و دلخوشی که دیگه زنده نیست، هر روزش مثل
روز قبلش میشه چون از یه روزی به بعد دیگه دلش دق
کرده از اینهمه شکستن،
دلمردگی که سر و صدا نداره
طفلکی دل توو سینه یجوری مچاله میشه که اشکات آروم چشماتو پر میکننو توو یه لحظه همه ی اشتیاق بودنو
نفس کشیدنتو با خودشون میریزن رو گونه هاتو از اون
لحظه به بعد تو یه آدم دیگه ای، مثل یه مرده ی مجبور به تکرار، روزایی که شاید قرار نیست به این زودیا تموم بشنو میگذرونی بلکه یه روزی بالاخره واقعا بتونی نفس بکشی…

❤️❤️❤️

دیگر از یک روز و لحظه‌ای به بعد
همه اضافی‌های زندگی‌ات را پاک میکنی
عادت‌ها؛
اخلاق‌ها؛
خاطره‌های زخمی و کشنده؛
احساس‌های به ثمر نرسیده؛
آدم‌های نصف و نیمه؛
و دوست داشتن‌های نیمه کاره…
آدمهای نامهربان
نامهربان…
نامهربان…

❤️❤️❤️

هیچ چیز و هیچ کس و هیچ جا، تا ابد
نقطه ی امن آدم نمیمونه.
اون چیزی که یه زمانی نقطه ی امنت بود، کم کم خاصیتشو از دست میده.
اون کسیکه یه زمانی جزو امنترین آدمای زندگیت بود ممکنه بشه دورترین آدم یا خطرناک ترین نقطه ضعف زندگیت، چون تو بخاطر دوست داشتنش و علاقه ات بهش ضعیف شدی و درحالیکه توو سختترین لحظه هات داشتی جون میدادی از بی پناهی روحت، همون آدم امنت تورو دید اما از کنار نگاه و دستت که منتظر کمکش بود گذشت و از روی احساست رد شد.
اونجایی که برات مأمن آرامش بود دیگه بعد از یه مدت میشه یادآور دلشکستگی هات، خستگی هات….

❤️❤️❤️

دیشب تو اینستا پرسیدم چی‌‌شد که دلتو بُرد؟!
یکی نوشته بود:
“هیچی‌ رو سخت نمیگرفت، اذیت نمیکرد، کِش نمیداد، سریع بیخیال میشد، بحث و دعوا رو طولانی نمیکرد”
و داشتم فکر میکردم این آدمایی که بحث و دعوا رو کِش میدن چقد منزجرکننده‌ و بیخودن!

❤️❤️❤️

اشتباه از ما بود
اشتباه از ما بود که خوابِ سرچشمه را در خيالِ پياله می‌ديديم
دستهامان خالی
دلهامان پُر
گفتگوهامان مثلا يعنی ما!
کاش می‌دانستيم
هيچ پروانه‌ای پريروز پيلگیِ خويش را به ياد نمی‌آورد.
حالا مهم نيست که تشنه به رويای آب می‌ميريم
از خانه که می‌آئی
يک دستمال سفيد، پاکتی سيگار، گزينه شعر فروغ،
و تحملی طولانی بياور
احتمالِ گريستنِ ما بسيار است!

❤️❤️❤️

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *